Het nieuwe nietsdoen

Ruim vijftien jaar nadat het woord onthaasten voor het eerst zijn intrede deed, hebben we het drukker dan ooit. De helft van alle werknemers klaagt nu al over teveel stress, terwijl de overheid juist van ons verwacht dat we er nog een schepje bovenop doen. In 'Het Nieuwe Nietsdoen' constateert Gerhard Hormann dat chronische stress het belangrijkste gezondheidsrisico dreigt te worden van de 21e eeuw. Steeds meer mensen lopen tegen een burn-out aan en ook op steeds jongere leeftijd. Met de schamele 1 miljoen euro die minister Asscher voor dit jaar heeft uitgetrokken om de werkstress in ons land te bestrijden, kun je volgens de auteur hoogstens twee overspannen werknemers uit de brand helpen. Nietsdoen wordt steeds meer beschouwd als not-done, want in deze participatiesamenleving draait alles in de eerste plaats om arbeidsparticipatie. Niet alleen heeft de overheid stelselmatig alle vluchtwegen richting VUT afgesloten, ook aan de AOW-regels wordt steeds meer gemorreld. In Het Nieuwe Nietsdoen waarschuwt Gerhard Hormann de gepensioneerden van de toekomst alvast voor wat hen op dat terrein waarschijnlijk allemaal nog meer te wachten staat.Terwijl de overheid de regels rondom bijstandsuitkeringen steeds verder aanscherpt, pleit Hormann in zijn nieuwe boek voor een onvoorwaardelijk basisinkomen en een omgekeerde werkweek: twee dagen werken, vijf dagen vrij. Juist nu je in de media steeds vaker argumenten aantreft om je hypotheek misschien toch maar niet versneld af te lossen, bedenkt hij er nog een aantal redenen bij om dat vooral wel te doen. Want bezorg je jezelf met een hypotheekvrij huis niet gewoon een soort basisinkomen van 1000 euro?Het Nieuwe Nietsdoen is geen zweverig zelfhulpboek vol thuisoefeningen en tips, maar een kritisch verslag dat de lezer aan het denken zet. Het gaat over onthaasten in een nieuw tijdperk en ontspannen in een maatschappij die 24 uur per dag doordendert. Gaan we in reactie daarop nog harder rennen en nog driftiger multitasken of proberen we juist al die overbodige ballast kwijt te raken? En wat willen we nu liever: dag en nacht online zijn of elke dag ontspannen leven?