Het nieuwe land

Op de bodem van het IJsselmeer, zo’n 5 meter onder NAP, krijgt Nederland er midden vorige eeuw een provincie bij: Flevoland. Het nieuwe land is groter dan de provincie Utrecht: plaats genoeg voor een droom, of twee. Tienduizenden mensen willen er maar wat graag wonen. Alles in de Flevopolders is van tevoren bedacht. Het landschap wordt met de liniaal ontworpen. En zo legt de rijksoverheid ook de bewoners langs de meetlat. In de volle overtuiging dat een samenleving maakbaar is, zijn alleen de besten van de besten welkom. Zwakkelingen, achterblijvers en zielenpoten komen er niet in. De voor Nederland unieke sollicitatieprocedure is zeer streng en wordt op de man gespeeld. Kandidaten krijgen thuis onverwacht bezoek van een selectieambtenaar. De inspectie voert tot in de slaapkamer. Zijn de bedden wel opgemaakt, is de linnenkast op orde? Wat betekende deze strenge selectie voor de mensen die het betrof, en voor de nieuw gecreëerde poldersamenleving? Wat was eigenlijk de achtergrond van al die 'maakbaarheid’ – en wat waren de gevolgen? Mede aan de hand van haar eigen familiegeschiedenis ondernam Eva Vriend een zoektocht naar het verhaal achter de polderdromen. Het werd een zoektocht met hindernissen, want veel materiaal bleek vernietigd en afgewezen kandidaten praten nog altijd liever niet. Maar Vriend weet hun stilzwijgen te doorbreken en de geheimen te ontrafelen van een bevolkingspolitiek die in de recente geschiedenis zijn weerga niet kent, en waarvan de gevolgen tot op de dag van vandaag voelbaar zijn.