Ploegscharen van Deik

Als twee mensen in bed liggen, staan er volgens Freud vier omheen: de ouders van de geliefden. Maar bij Deik, die zichzelf spottend een paranoïde televisiepresentator noemt, staan er nog veel meer. De Surinaamse en Indonesische grootouders, de overgrootouders, de samenleving, de slavernij, het KNIL-verleden, het jappenkamp: het onrecht uit het verleden echoot na op elk vlak in zijn leven. Niet alleen in de liefde, maar ook op het werk voelt hij die druk. Hij begrijpt niet dat mensen de sprookjes geloven die hij als journalist voorleest van de teleprompter. Voor Deik is er geen keus. Hij wil zich bevrijden, te beginnen van de leugens en de hypocrisie. 00In 'De ploegscharen van Deik', de nagelaten debuutroman van Scotty Gravenberch, schrijft de hoofdpersoon vanuit een kelder over uitsluiting en verzet. "De geschiedenis mept ons allemaal in het rond, sommigen harder dan anderen." Gravenberch projecteert Deiks wereldbeeld op de actualiteit: van het Nederlandse zwartepietendebat, politiegeweld en opgejaagde journalisten tot doofpotten en complottheorieën. Wanneer Deik wegvlucht van de wereld, vertelt hij nog één keer zijn verhaal, heen en weer springend tussen de les van zijn vader dat niemand te vertrouwen is en zijn hunker naar hoop. 00Met 'Sinterklaasje, kom maar binnen zonder knecht' (1998) heeft Scotty Gravenberch met Lulu Helder aan de basis gestaan van het debat over Zwarte Piet. Via Anil Ramdas kwam hij vervolgens in de media te werken. Hij werd redacteur bij het programma Het Blauwe Licht. Daarna werd hij presentator voor de VPRO van het programma Propaganda (2002). Hij heeft gewerkt bij diverse culturele instellingen (De Balie, De Unie en de Tolhuistuin). Een voorstudie van zijn roman verscheen in 2018 in het literaire tijdschrift 'De Revisor'. In augustus 2020, vlak na zijn vijftigste verjaardag, overleed hij onverwacht.