Ze lullen maar een eind weg: John Blankenstein, 1949-2006

Voetballen? John Blankenstein kon er zelf geen hout van. Maar hij werd wél een internationale topscheidsrechter. En hij haalde voortdurend de media als fanatieke voorvechter van de homo-emancipatie. 00Bovendien bewaarde hij álles over zijn leven en loopbaan in een extreem goed geconserveerd privéarchief met unieke documenten en reflecties van zijn diepste zielenroerselen. Onder meer over pogingen hem om te kopen, zijn ziekte, zijn conflicten met de voetbalbonden, de homoseksualiteit in de (top)sport, de hem door de UEFA ontnomen Europa Cup I finale (omdat hij homo was) en nog veel meer. Uit dat privéarchief is voor 'Ze lullen maar een eind weg' ruimschoots geput. Met als resultaat een niets verhullend boek, waarmee de lezer zelf zijn oordeel over John Blankenstein kan vormen. 00Chris Willemsen schreef het en stelde het samen, en werd bijgestaan door broer Rob en zus Karin Blankenstein, VI's adjunct-hoofdredacteur Yoeri van den Busken, Hans van Breukelen, John de Wolf, Michael van Praag, Evert ten Napel, Henk Bres, Bas Muijs, Kim Holland, Louis van Gaal, Cees Wijburg, Arnold Vanderlyde, Yvonne van Gennip, Bert van Oostveen, Jacques d'Ancona en vele anderen. Met als resultaat een zeer gevarieerd beeld van een veel te jong overleden bijzondere sportman, die veel won, heel slecht tegen z'n verlies kon, veel vrienden had, maar ook vijanden. En nergens bang voor was. Behalve voor eenzaamheid.